تخمین زده می شود ۳۸۷ میلیون نفر مبتلا به دیابت در سراسر جهان زندگی می کنند که نسبت آن تقریباً از هر دوازده بزرگسال یک نفر است. پیش بینی می شود با افزایش شیوع انواع دیابت در سراسر جهان به ویژه دیابت نوع ۲، این رقم تا سال ۲۰۳۵ به ۵۹۲ میلیون نفر برسد. دیابت زندگی فرد را برای همیشه تغییر می دهد. زندگی با آن راحت نیست، اما دوچرخه سواری و دیابت در یک معادله می توانند به زندگی با دیابت معنای دیگری بدهند. به چکیدۀ مختصر از ملاحظات انواع دیابت که توسط تیم تحریریه وب سایت دوچرخه اورلرد تهیه شده است نگاهی بیاندازید.

 

دوچرخه سواری و دیابت

دیابت نوع ۱

دیابت نوع ۱ با افزایش سطح گلوکز در خون و ادرار، تشنگی بیش از حد، تکرر ادرار، اسیدوز و ضعف مشخص می شود. به آن دیابت وابسته به انسولین نیز گفته می شود زیرا تولید انسولین در پانکراس متوقف می گردد. به ویژه برای دوچرخه سوار جوان، این مسئله می تواند چالش برانگیز باشد زیرا ممکن است مجموعه ای از پیامدهای روانشناختی وجود داشته باشد و کنار آمدن با این ایده که بدن آسیب پذیر است می تواند یک چالش جدید باشد.

 

دیابت نوع ۲

دیابت نوع ۲ به طور معمول اولین بار در بزرگسالی ظاهر می شود و با چاقی و سبک زندگی غیر فعال بدتر می شود. این بیماری غالباً هیچ علامتی ندارد و معمولاً با آزمایشاتی که نشان دهنده عدم تحمل گلوکز است تشخیص داده می شود و در ابتدا با تغییر در رژیم غذایی و ورزش درمان می شود. به آن دیابت غیر وابسته به انسولین نیز گفته می شود. در برخی موارد، برای تنظیم گلوکز در نوع ۲ ممکن است انسولین لازم باشد.

 

دوچرخه سواران دیابت نوع ۱

دوچرخه سواران دیابتی نوع ۱ با یک معادله پیچیده روبرو هستند. انسولین سطح گلوکز خون را کنترل می کند. بدون آن، این سوخت در جریان خون باقی می ماند و به اندام ها و بافت ها آسیب می رساند. این بدون درمان کشنده است. دیابتی های نوع ۱ و گاهی اوقات نوع ۲ از انسولین دارویی برای جایگزینی انسولین طبیعی بدن استفاده می کنند. اما این یک معادله مهم است. آنها باید تزریق انسولین و سطح قند خون را به دقت هماهنگ کنند و آن را با غذایی که خورده اند، مقداری که رکاب می زنند و شدتی که تمرین می کنند تنظیم کنند.

 

دوچرخه سواران دیابت نوع ۲

دوچرخه سواران دیابتی نوع ۲ واقعاً قابل تعمیم نیستند، زیرا دوچرخه سواران دیابتی نوع ۲ معمولاً علائم خود را با مصرف غذا یا مایعات کنترل می کنند. هر کدام بسته به بدن و میزان تحرک، نیازهای مختلفی دارند. دیابت نوع ۲ همیشه باید بر اساس ترکیب بدن فرد دوچرخه سوار، اهداف وزن، رژیم دارویی و کنترل قند خون باشد.

 

دوچرخه سواری و دیابت – چگونه آن را به یک معادله مفید تبدیل کنیم

توصیه های کنترل دیابت در دوچرخه سواران ممکن است صرفا عناوین آموزشی تعبیر شود و به عنوان یک توصیه خاص عمل نکند. معمولاً لازم است که دوچرخه سواران مبتلا به دیابت با ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی شخصی خود(پزشک)، متخصص تغذیه ورزشی یا متخصص تغذیه مشورت کنند تا استراتژی های خود را برای رژیم غذایی روزانه و خوردن و آشامیدن هنگام دوچرخه سواری یا غیر آن تعیین کنند.

 

کیفیت و مقدار غذا

نیازهای تغذیه ای دوچرخه سواران را می توان چنین خلاصه کرد: «ورزشکاران از غذا به عنوان سوخت استفاده می کنند. همه بدنها، چه دیابتی باشند و چه نباشند، وقتی غذا آماده سوخت رسانی مناسب به بدن برای انرژی و سلامتی است، بهترین عملکرد را دارند. در طول ورزش، منبع اصلی سوخت بدن شما کربوهیدرات است و باید به کیفیت و کمیت توجه کنید. سوخت های کربوهیدرات با کیفیت بالا شامل غلات سبوس دار، سبزیجات، میوه ها، لوبیا و لبنیات کم چرب است. ”

 

توصیه های  انجمن دیابت آمریکا

انجمن دیابت آمریکا ۴۵ تا ۶۰ گرم کربوهیدرات در هر وعده برای زنان و ۶۰ تا ۷۵ گرم کربوهیدرات در هر وعده برای مردان توصیه می کند. اگر هدف شما کاهش وزن است ممکن است کمتر شاید ۳۰ گرم کربوهیدرات در هر وعده غذایی باشد. اگر به طور منظم ورزش استقامتی انجام می دهید، می تواند کمی بیشتر باشد.

 

کربوهیدرات و دوچرخه سواری

مصرف کربوهیدرات برای دوچرخه سواران دیابتی نیز به عنوان سوخت به حساب می آید. با وجود دیابت کربوهیدرات ها می توانند به طور قابل توجهی بر قند خون تأثیر بگذارند و ممکن است برخی از شما مصرف کربوهیدرات را محدود کرده باشید. ممکن است میزان کربوهیدرات با انسولین یا داروی دیابت شما نیاز به تعادل داشته باشد، بنابراین لطفاً مطمئن شوید که برنامۀ غذایی خود را با متخصص خود در میان می گذارید.

 

استراتژی انسولین

مدیریت قند خون در حالی که بدن را حین ورزش تغذیه می کنید امری حیاتی است. اگر به دیابت نوع ۲ مبتلا هستید، برای کنترل قند خون باید به صورت آزمایشی مصرف کربوهیدرات خود را انجام دهید، اطلاعات را ثبت کنید و پس از کسب تجربه آن را با شدت تمرین منطبق کنید. اگر انسولین مصرف می کنید، باید استراتژی انسولین خود را برای تأمین کربوهیدرات مشخص کنید. با متخصص خود مشورت کنید.

 

ملاحظات تغذیه حین تمرین با دوچرخه

دوچرخه سواری با افزایش نیاز شما به انرژی بزرگترین چالش را به وجود می آورد و بررسی سطح قند خون راحت نخواهد بود. بنابراین استراتژی های تغذیه با دوچرخه بسته به شدت و مدت زمان تمرین شما ممکن است متفاوت باشد. زمان دقیق آن به برنامه و سطح گلوکز خون شما بستگی دارد، اما به طور کلی یک تا سه ساعت قبل تمرین غذا بخورید و با سطح گلوکز خون بیش از ۱۰۰ میلی گرم در دسی لیتر شروع کنید.

 

شاخص قندی

شما می توانید بر روی غذاهای با شاخص قندی پایین حساب کنید. برخی از گزینه های خوب شامل بلغور جو دوسر (نوع پختن طولانی نیست فوری است) ، سبوس جو دوسر، موسلی (بدون نوع قند)، شیر و ماست و آب میوه و میوه است. غذاهای با شاخص قندی بسیار بالا شامل غلات تصفیه شده، نان و نان شیرین است. شاخص قندی مواد غذایی همیشه از منطق پیروی نمی کند، بنابراین به دنبال یک لیست از منابع خوب باشید.

 

آب رسانی دیابتی

شما می توانید غلظت یک نوشیدنی ورزشی را ۵۰ درصد کاهش دهید، اما این ممکن است نیاز شما به کربوهیدرات را در طی تمرینات سخت برآورده نکند. برای یک نوشیدنی که شاخص قندی کمی دارد، می توانید آب میوه را با آب، نصف آب و نصف آب میوه رقیق کنید و هر ساعت نیم تا یک لیتر برای ۳۰ تا ۶۰ گرم کربوهیدرات مصرف کنید. برای ورزش متوسط ​​، ۱۵ گرم کربوهیدرات در ساعت ممکن است کافی باشد. با این حال، تأثیر ورزش بر سطح گلوکز خون از یک دوچرخه سوار به دوچرخه سوار دیگر بسیار متفاوت است. همچنین برخی از نوشیدنی ها در بازار وجود دارند که جایگزین مایعات و الکترولیت ها می شوند، اما کربوهیدرات بسیار کمی دارند و حتی ممکن است حاوی شیرین کننده های مصنوعی باشند.

 

نتیجه گیری

ایده آل خواهد بود اگر سعی کنید هر روز در زمانی مشخص تمرین روزمره کنید و برنامه ای تدوین کنید که به طور مداوم برای شما مناسب باشد. اگر این امکان وجود نداشته باشد، نتایج بر قند خون، کلید تعیین این خواهد بود که چگونه می توانید با خیال راحت تمرین کنید و چه استراتژی های غذایی و مایعات قبل از ورزش و دوچرخه سواری موثرترین هستند.

منبع: