بسیاری از مردم فکر می کنند اگر در کودکی دوچرخه سواری یاد نگرفته باشند، هیچ وقت نمی توانند یاد بگیرند. خوشبختانه، چنین نیست و آموزش دوچرخه سواری به یک بزرگسال لزوماً کار پیچیده یا ناامیدکننده ای نیست! آنچه شما نیاز دارید یک فضای باز، یک دوچرخه و یک کارآموز مشتاق است. صبور و مشوق باشید و در مسیر یادگیری، وقت کافی به دوچرخه سوار برای احساس راحتی و افزایش اعتماد به نفس بدهید. با در نظر گرفتن مراحل زیر که در وب سایت رسمی دوچرخه اورلرد برای شما آماده کرده است می توانید سریع تر و ایمن تر دوچرخه سواری را یاد بگیرید یا آموزش بدهید.

  1. امن دوچرخه سواری کنید

مورد اول: برنامه ریزی کنید تا در چند جلسه ۳۰-۶۰ دقیقه ای به دوچرخه سوار آموزش دهید. اگرچه برخی از افراد ممکن است دوچرخه سواری را در یک جلسه یاد بگیرند، اما این امر برای همه صدق نمی کند. طول جلسۀ ایده آل به کارآموز و توانایی های او بستگی دارد، اما جلسات ۳۰-۶۰ دقیقه ای را در نظر داشته باشید. بهتر است جلسه را پس از اینکه پیشرفتی حاصل شد به پایان برسانید. منتظر نمانید تا دوچرخه سوار خسته یا ناامید شود، در غیر این صورت ممکن است دلسرد شوند.

مورد دوم: اطمینان حاصل کنید که دوچرخه به درستی کار می کند. ساییدگی لاستیک ها را بررسی کرده و در صورت لزوم آنها را باد بزنید. زین و فرمان باید ایمن باشد و زنجیره دوچرخه را روغن بزنید. اطمینان حاصل کنید که هر دو ترمز به درستی کار می کنند و هیچ ترکی روی بدنه وجود ندارد.

مورد سوم: منطقه ای پوشیده از چمن یا آسفالت با شیبِ کم انتخاب کنید. چمن کوتاه می تواند محلی برای فرود نرم در صورت سقوط فراهم کند. در نظر داشته باشید چمن بلند اصطکاک زیادی ایجاد کرده و رکاب زدن دوچرخه را دشوارتر می کند. اگر دوچرخه سوار ترجیح می دهد، می توانید در عوض از سطح آسفالته شروع کنید. اطمینان حاصل کنید که ناحیه ای که انتخاب می کنید دارای شیب کمی باشد تا دوچرخه سوار بتواند سرخوردن را تمرین کند. در صورت امکان، مسیری با پیچ های ملایم را نیز انتخاب کنید.

مورد چهارم: مکانی با کمترین ترافیک را انتخاب کنید. صبح تعطیلی یا روز شلوغ در یک پارک محبوب را برای یاد دادن دوچرخه سواری انتخاب نکنید. عابران پیاده و دوچرخه سواران دیگر مسیر را مسدود خواهند کرد و ممکن است دوچرخه سوار را بترسانند. در عوض، زمانی را انتخاب کنید که افراد زیادی در خارج از خانه نیستند یا مکانی خلوت پیدا کنید. اطمینان حاصل کنید که نور کافی برای دید مناسب وجود دارد.

مورد پنجم: از لباس مناسب و تجهیزات ایمنی برای دوچرخه سوار استفاده کنید. از دوچرخه سوار بخواهید بند کفش های خود را محکم ببندد و انتهای شلوار خود را مهار کند تا در زنجیر و طبق گیر نکنند. اطمینان حاصل کنید که شخص از کلاه ایمنی دوچرخه استفاده کرده است. در صورت تمایل او می تواند از دستکش و پد ایمنی آرنج یا زانو نیز استفاده کند.

  1. تعادل را پیدا کنید

مورد اول: صندلی دوچرخه را تنظیم کنید تا دوچرخه سوار بتواند پاهای خود را روی زمین قرار دهد. اندازۀ دوچرخه باید برای دوچرخه سوار مناسب باشد، در غیر این صورت فرد در یادگیری نحوۀ دوچرخه سواری به مشکل برمی خورد. به دوچرخه سوار بگویید روی دوچرخه بنشیند و پاها را روی زمین بگذارد. در صورت لزوم می توانید صندلی را پایین بیاورید. اگر صندلی تا جایی که می تواند پایین باشد و پاهای او هنوز زمین را لمس نکند، به یک دوچرخه کوچکتر احتیاج دارد.

همچنین دست های دوچرخه سوار باید بتواند به راحتی به فرمان و ترمزها برسد.

ترفند متخصص: در حین یادگیری، صندلی دوچرخه را کمی پایین قرار دهید. به این ترتیب پایین آوردن پاها روی زمین برای شما راحت تر خواهد بود، و در کل احساس راحتی بیشتری خواهید داشت. به محض اینکه مسلط شدید و توانستید تعادل بهتری برقرار کنید، صندلی را بالا بیاورید تا رکاب زدن راحت تر شود.

مورد دوم: پدال ها را از دوچرخه بردارید تا دوچرخه سوار بتواند تعادل را یاد بگیرد. اگرچه به نظر می رسد این کار خلاف جریان مرسوم است، اما برداشتن پدال ها به فرد کمک می کند تا با سر خوردن تعادل خود را پیدا کند. با استفاده از آچار پدال های دو طرف دوچرخه را بردارید. پدال ها و قطعات را در مکانی امن قرار دهید که گم نشوند.

مورد سوم: به دوچرخه سوار آموزش دهید که چگونگی سوار و پیاده شدن از دوچرخه را تمرین کند. برای اینکه فرد روی دوچرخه احساس راحتی کند، باید سوار و پیاده شدن از آن را تمرین کند. به دوچرخه سوار بگویید هنگام سوار و پیاده شدن از دوچرخه ترمز بگیرد تا احتمال غلت خوردن یا لرزیدن را به حداقل برساند. برای سوار شدن به دوچرخه، دوچرخه سوار باید دوچرخه را به سمت خود متمایل کرده و پای خود را به آن سمتِ زین تاب دهد. برای پیاده شدن از دوچرخه، دوچرخه سوار باید دوچرخه را به یک طرف متمایل کرده و پای مخالف خود را از روی زین رد کند. برای اینکه احساس راحتی کند باید حداقل در هر جلسه ده بار پیاده و سوار شدن را تمرین کند.

مورد چهارم: از فرد بخواهید حین هل دادن چرخ کنار آن قدم بزند و ترمز کند. کارآموزی که در استفاده از ترمز راحت باشد هنگام یادگیری اعتماد به نفس بیشتری خواهد داشت. به او بگویید که فشار مساوی به هر دو ترمز وارد کند. هنگامی که در استفاده از ترمز احساس راحتی کند، می توانند سر خوردن را تمرین کند.

مورد پنجم: به دوچرخه سوار بگویید که سر خوردن را تمرین کند. دوچرخه سوار باید روی دوچرخه بنشیند و پاها را روی زمین بگذارد. به دوچرخه سوار آموزش دهید دوچرخه را با استفاده از پاها رو به جلو هل دهد و سر بخورد؛ با این کار یاد می گیرد که برای تعادل در دوچرخه چه کاری لازم است. او می تواند از شیب کم فرود بیاید تا به فرد کمک کند حرکت و تعادل پیدا کند. از دوچرخه سوار بخواهید حین سر خوردن تا زمانی که می تواند بدون گذاشتن پاها روی زمین تعادل خود را حفظ کند به تمرین ادامه دهد.

مورد ششم: در صورت لزوم پدال ها را تعویض کرده و صندلی را تنظیم کنید. اکنون که دوچرخه سوار با دوچرخه آشنا شده و به سر خوردن عادت کرده است، آماده رکاب زدن است. برای تعویض پدال دوچرخه از آچار استفاده کنید. اطمینان حاصل کنید که او از امنیت برخوردار هستند و در هنگام نشستن روی دوچرخه سوار می تواند به راحتی به پدال ها برسد. در صورت لزوم ارتفاع زین را با استفاده از آچار آلن تنظیم کنید.

 

  1. رکاب بزنید

مورد اول: پدال را برای پای غالب دوچرخه سوار در موقعیت ساعت دو تنظیم کنید. وقتی دوچرخه سوار آماده به رکاب زدن شد، از او بخواهید روی دوچرخه بنشیند و ترمز بگیرد. با قرار دادن پای خود در زیر پدال و فشار دادن آن به سمت بالا، به او آموزش دهید تا پدال را برای پای غالب خود تنظیم کند. پای دیگر او باید برای حفظ تعادل روی زمین محکم بماند.

مورد دوم: به دوچرخه سوار آموزش دهید تا ترمز را آزاد کرده و پدال را فشار دهد. او باید با پای مسلط خود در موقعیت ساعت دو به پدال فشار دهد و سپس در حین اینکه پای غیر مسلط خود را از زمین بلند کرده و روی پدال دیگر فشار می آورد باید به جای نگاه کردن به پایین به روبرو نگاه کند. دوچرخه سوار باید به نوبت پای خود را به سمت پایین فشار بدهد تا دوچرخه پیش برود.

مورد سوم: در صورت لزوم فرمان یا زین را بگیرید. تا زمانی که دوچرخه سوار بتواند کنترل اوضاع را به دست بگیرد، می توانید یک دست خود را روی فرمان و یک دست خود را روی زین قرار دهید. نگذارید او خیلی به شما تکیه دهد! او باید خودش تعادل دوچرخه را یاد بگیرد. فراموش نکنید که هرچه پدالها را سریعتر حرکت دهد تعادل راحت تر است.

مورد چهارم: به دوچرخه سوار یادآوری کنید که بنشیند و به جلوتر از خود نگاه کند. او ممکن است وسوسه شود که به پاهای خود نگاه کند، درحالیکه باید بر روی یک شی در مقابل خود تمرکز داشته باشد. به دوچرخه سوار بگویید که مستقیم به جلو نگاه کند تا بتواند در مسیر پیش روی خود، مانع یا ترافیک را ببیند. اوهمچنین باید تا جایی که می تواند صاف بنشیند، نه اینکه بر روی فرمان قوز کند و به جلو خم بشود.

مورد پنجم: به محض احساس راحتی، اجازه دهید تا دوچرخه سوار بدون کمک رکاب بزند. هنگامی که او بتواند دوچرخه را متعادل کرده و پدال ها را حرکت دهد، می توانید فرمان و زین را رها کنید. دوچرخه سوار می تواند در صورت احساس ترس یا ناپایداری، در مسیرهای کوتاه و بدون کمک با استفاده از ترمز و گذاشتن پاهای خود روی زمین دوچرخه سواری را امتحان کند. از او بخواهید تا زمانی که احساس اطمینان کند در یک خط مستقیم پیش برود و با متوقف کردن دوچرخه تمرین کند.

مورد ششم: از دوچرخه سوار بخواهید چرخیدن و دور زدن در هر دو جهت را تمرین کند. پس از یادگیری دوچرخه سواری در یک خط مستقیم، او می تواند چرخش های چپ و راست را تمرین کند. هنگام چرخش به دوچرخه سوار بگویید تا سرعت خود را کم کند. ممکن است مدتی طول بکشد تا او تعادل مناسب فرمان و خم شدن روی آن را تشخیص دهد، بنابراین اگر مشکلی دارد او را تشویق کنید که به تلاش خود ادامه دهد. به او یادآوری کنید که مستقیم به جلو نگاه کند و در صورت لزوم از ترمز استفاده کند.